یادداشت 5

در مقابل تقویم مهی ، گاهشمار خورشیدی قرار دارد ؛ که گاهشماری ست که براساس رصد خورشید وضع شده است وطول متوسط سال آن در زمان های مختلف و در کشور های گوناگون ،متفاوت محاسبه شده است . به طور مثال مصریان باستان طول سال خورشیدی را به طور ثابت 365 روز محاسبه می کردند و در نتیجه هر سال خورشیدی در برگیرنده 12 ماه 30 روز ه و 5 روز اضافی در پایان سال بوده است ،یعنی همان نظم و ترتیبی که در ایران در تقویم یزدگردی رعایت می شد و 5 روز پایان سال را پنجه مسترقه(پنجه افزوده) می نامیدند. این پنجه دزدیده در زمان پایان سلطنت ساسانیان در پایان آبان ماه یا ماه هشتم سال قرار داشته است که بعد از آن نیز به عنوان یک سنت در پایان آبان ماه قرار می گرفت و درنتیجه 11 ماه سال 30 روز وماه آبان 35 روزه محاسبه می شد.گفتنی است که به این گاهشماری تقویم خورشیدی ناقص می گفتند؛چراکه طول متوسط سال آن نزدیک به یک چهارم روز از طول سال متوسط خورشیدی اعتدالی کم تر بود و نیز دراین سالشمار سال کبیسه ای وجود نداشت.

یادداشت 10...